Το λογισμικό ανοικτού κώδικα (Open Source) έχει εξελιχθεί από μια εναλλακτική προσέγγιση ανάπτυξης λογισμικού σε βασικό πυλώνα της σύγχρονης τεχνολογικής βιομηχανίας. Παρόλα αυτά, οι οργανισμοί δεν αντιμετωπίζουν όλοι το Open Source με τον ίδιο τρόπο. Άλλοι το χρησιμοποιούν παθητικά, άλλοι συμμετέχουν ενεργά στην ανάπτυξή του, ενώ κάποιοι το έχουν ενσωματώσει στον πυρήνα της επιχειρηματικής τους στρατηγικής.
Σύμφωνα με τον αναλυτή Stephen O’Grady, η σχέση μιας εταιρείας με το Open Source δεν είναι δυαδική – δεν περιορίζεται δηλαδή στο «χρησιμοποιώ» ή «δεν χρησιμοποιώ». Αντίθετα, αποτελεί ένα συνεχές φάσμα ωριμότητας, στο οποίο οι οργανισμοί εξελίσσονται σταδιακά μέσα από διαφορετικά στάδια.
Η αναπόφευκτη σχέση με τον Ανοιχτό Κώδικα
Το πρώτο και σημαντικότερο στοιχείο που πρέπει να κατανοήσουμε είναι ότι κάθε σύγχρονος οργανισμός έχει ήδη κάποια σχέση με το Open Source, είτε το αναγνωρίζει είτε όχι. Από λειτουργικά συστήματα και βάσεις δεδομένων μέχρι εργαλεία ανάπτυξης και βιβλιοθήκες λογισμικού, ο ανοικτός κώδικας βρίσκεται παντού στο τεχνολογικό οικοσύστημα.
Το δεύτερο στοιχείο είναι ότι η σχέση αυτή δεν είναι στατική. Διαφορετικά τμήματα της ίδιας εταιρείας μπορεί να έχουν διαφορετικές στάσεις απέναντι στο Open Source. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η Microsoft των αρχών της δεκαετίας του 2000, η οποία δημοσίως ασκούσε κριτική στο Linux και στο Open Source γενικότερα, ενώ ταυτόχρονα χρησιμοποιούσε και διένειμε στοιχεία ανοικτού κώδικα στα προϊόντα της.
Η πορεία προς την ωριμότητα
Καθώς οι οργανισμοί συνειδητοποιούν την εξάρτησή τους από το Open Source, καλούνται να αποφασίσουν πώς θα το αντιμετωπίσουν. Θα αντισταθούν; Θα το χρησιμοποιήσουν σιωπηλά; Ή θα το αγκαλιάσουν ως στρατηγικό πλεονέκτημα;
Η απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα καθορίζει τη θέση τους στο φάσμα ωριμότητας του Open Source.
1. Εχθρότητα ή Αδιαφορία (Hostility / Indifference)
Σε αυτό το αρχικό στάδιο, το Open Source θεωρείται απειλή ή αντιμετωπίζεται με αδιαφορία. Οι οργανισμοί αποφεύγουν να το υιοθετήσουν και συχνά το επικρίνουν δημόσια.
Παράδειγμα αποτελεί η Microsoft της εποχής του Steve Ballmer, η οποία στις αρχές της δεκαετίας του 2000 ασκούσε έντονη κριτική στο Linux και στα μοντέλα ανάπτυξης ανοικτού κώδικα.
2. Σιωπηλή Κατανάλωση (Silent Consumption)
Σήμερα σχεδόν όλες οι μεγάλες επιχειρήσεις βρίσκονται τουλάχιστον σε αυτό το στάδιο. Χρησιμοποιούν λογισμικό ανοικτού κώδικα εκτεταμένα στις υποδομές και στις εφαρμογές τους, χωρίς όμως να συμμετέχουν ενεργά στην κοινότητα ή να συνεισφέρουν κώδικα.
3. Δημοσιοποίηση Γνώσης (Disclosure)
Σε αυτό το στάδιο οι εταιρείες αρχίζουν να μοιράζονται τεχνογνωσία, ερευνητικές εργασίες και τεχνικές προσεγγίσεις με την ευρύτερη κοινότητα.
Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η δημοσίευση από την Google των εργασιών για το Google File System και το MapReduce, οι οποίες αργότερα αποτέλεσαν τη βάση για το οικοσύστημα του Hadoop.
4. Δημοσίευση Κώδικα (Release)
Το επόμενο βήμα είναι η διάθεση πραγματικού λογισμικού ως Open Source. Η εταιρεία δεν περιορίζεται πλέον στη διάχυση γνώσης αλλά προσφέρει κώδικα που μπορεί να χρησιμοποιηθεί και να εξελιχθεί από άλλους.
Χαρακτηριστική περίπτωση ήταν η δημοσίευση του Cassandra από το Facebook το 2008.
5. Ενεργή Συμμετοχή (Participation)
Σε αυτό το στάδιο οι οργανισμοί δεν αρκούνται στη χρήση ή τη δημοσίευση έργων. Συμμετέχουν ενεργά σε υπάρχοντα έργα ανοικτού κώδικα, συνεισφέροντας κώδικα, τεχνογνωσία και πόρους.
Η IBM, ήδη από το 1998, υποστήριζε ενεργά τον Apache HTTP Server, συμβάλλοντας στην ανάπτυξή του.
6. Θεματοφυλακή (Stewardship)
Οι ώριμοι οργανισμοί αναλαμβάνουν ρόλο διαχείρισης και προστασίας έργων ανοικτού κώδικα. Συχνά μεταφέρουν τα έργα σε ουδέτερους οργανισμούς ή ιδρύματα ώστε να εξασφαλιστεί η ανεξαρτησία και η βιωσιμότητά τους.
Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η μεταφορά του Kubernetes από την Google στο Cloud Native Computing Foundation το 2015.
7. Στρατηγική Ταυτότητα (Strategic Identity)
Στο ανώτερο επίπεδο ωριμότητας, το Open Source δεν αποτελεί απλώς εργαλείο ή πρακτική ανάπτυξης. Γίνεται αναπόσπαστο μέρος της εταιρικής ταυτότητας και της στρατηγικής κατεύθυνσης του οργανισμού.
Η εξαγορά του GitHub από τη Microsoft το 2018 θεωρείται χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της μετάβασης.
Το Open Source ως στρατηγικό εργαλείο
Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι η υιοθέτηση του Open Source από τις μεγάλες επιχειρήσεις δεν γίνεται συνήθως από αλτρουισμό. Οι εταιρείες επιλέγουν να ανοίξουν τον κώδικά τους όταν αυτό εξυπηρετεί στρατηγικούς στόχους: ενίσχυση οικοσυστημάτων, αύξηση της υιοθέτησης τεχνολογιών, δημιουργία προτύπων ή αντιμετώπιση ανταγωνιστών.
Η Google, για παράδειγμα, προσέφερε το Kubernetes σε ουδέτερο ίδρυμα ώστε να επιταχύνει την υιοθέτησή του, ενώ η IBM επένδυσε σημαντικά στο Linux για να ενισχύσει τη θέση της απέναντι στη Microsoft.
Το Open Source δεν αποτελεί μια απλή τεχνολογική επιλογή αλλά έναν δείκτη της φιλοσοφίας και της στρατηγικής ενός οργανισμού. Οι εταιρείες μετακινούνται σταδιακά από την αδιαφορία ή την εχθρότητα προς τη συνεργασία και τελικά προς την πλήρη ενσωμάτωση του ανοικτού κώδικα στην ταυτότητά τους.
Η κατανόηση της θέσης ενός οργανισμού σε αυτό το φάσμα βοηθά τόσο τους πελάτες όσο και τους συνεργάτες του να προβλέψουν τη μελλοντική του συμπεριφορά, τις επενδύσεις του και τη στάση του απέναντι στην καινοτομία. Σε έναν κόσμο όπου το Open Source αποτελεί θεμέλιο της ψηφιακής οικονομίας, η ωριμότητα απέναντί του είναι πλέον στρατηγικό πλεονέκτημα και όχι απλώς τεχνική επιλογή.
Πηγή άρθρου: https://redmonk.com/